زندگي شهري و شهر نشيني ايجاب مي کند همه اعضاي ساکن در آن بصورت عادلانه از امکانات محيط زندگي بر خوردار بوده و بتوانند در يک سطح نسبي ، از مواهب خدادادي و يا ساخته و پرداخته بشر بهره مند گردند .
در يک شهر يا هر مجموعه انساني ديگر ، انسانهاي مختلف با اميال و آرزو هاي گوناگون و عواطف و احساسات متنوع در کنار يکديگر زندگي مي کنند و بر اساس ويژگي هاي روحي و رواني خويش از محيط زندگي لذت برده و استفاده مي کنند .
جداي از روح و حس و عاطفه و يا به تعبير امروزين نرم افزار وجودي انسانها ، گاه بدليل برخي مسائل از جمله ازدواج هاي فاميلي و يا عدم رعايت نکات بهداشتي و نيز حوادث پيش بيني نشده در مسير زندگي آدميان، شاهد افرادي از جامعه هستيم که دچار معلوليت جسمي و فيزيکي شده و با نا توانايي هاي حرکتي مواجه مي باشند که تعداد اين گونه افراد نيز در کشور عزيزمان ايران کم نبوده و در آذربايجان شرقي طبق اعلام مسئولين امر نزديک به ده در صد از جمعيت استان دچار حداقل يکي از معلوليت هاي  جسمي مي باشند .
در بين معلوليت هاي فوق ، شايد مهمترين مورد مربوط به معلوليت هاي حرکتي از ناحيه پا و نيز نا بينايان و روشندلان عزيز مي باشد که در رفت آمد هاي خود در زندگي روز مره در محيط شهري با مشکلات متعدد روبرو مي باشند که به همين منظور قانون جامع حمايت از معلولين و نيز قوانين مربوط به مناسب سازي محيط شهرها تصويب شده و در اختيار دستگاههاي اجرايي قرار گرفته تا با عمل به اين مقررات ، نسبت به تسهيل زندگي اجتماعي معلولان اقدام نموده و از گوشه گيري و انزواي اين قشر بزرگ از جامعه آماري کشورمان جلو گيري نمايند .متاسفانه با وجود قوانين مذکور و تاکيدات مکرري که همواره از سوي مسئولان امر اظهار مي شود ، شاهد اقدامات لازم و اساسي در اين خصوص نبوده و مديران شهري و اعضاي محترم شورا هاي شهر گويا بدليل مشاغل و مشغله هاي متعدّد ، نسبت به اين موضوع بي تفاوت بوده و اين امر مهّم در لابلاي حواشي متعدد مديريتي گم شده است .
بعنوان مثال در تمام خيابانها و معابر اصلي و فرعي کلان شهر تبريز تنها يک مسير در ارتش جنوبي و ضلع شمالي خيابان 17 شهريور در سالهاي گذشته بهنگام کف سازي اين در مسير مهم و پر تردّد ، اقدام به پيش بيني مسير ويژه نا بينايان عزيز با استفاده از مصالح عاج دار گرديده و در تمام اين کلان شهر و با وجود اجراي پروژه هاي متعدد عمراني که مي توانست با اعمال حساسيت و احساس مسئوليت  نسبت به نصب تجهيزات و موارد مربوط به تردّد معلولين و روشندلان عزيز اقدام گردد متاسفانه به دليل بي توجهي ها و سوءنظارت هاي کارشناسي و گاه خود سري هاي برخي مديران منطقه اي و ناحيه اي در حوزه مديريت کلان شهري ، از مناسب سازي محيط براي افراد کم توان و نا توان غفلت بزرگي صورت پذيرفته است .
آنچنان که نگارنده در جريان مذاکرات برخي جلسات مديران شهري در سالهاي اخير قرار داشته است با وجود تاکيدات مکّرر شهردار محترم تبريز خطاب به مديران مناطق شهرداري و کارشناسان حوزه عمراني شهرداري مبني بر مناسب سازي محيط هاي شهري براي استفاده معلولين عزيز و نابينايان محترم و الگوسازي در معابر و ميادين اصلي شهر در اين خصوص و استفاده از مصالح ويژه در کف سازي ها و نيز علائم هشدار دهنده در تقاطع ها و جلوي ورودي هاي پارک ها و.... جهت نهادينه شدن اين امر در کوتاه مدت در اجراي تمام پروژه هاي شهري متاسفانه تا کنون شاهد اقدام اساسي در مناطق ده گانه شهرداري تبريز در اين خصوص نبوده ايم که جا دارد ابتدا شوراي محترم شهر تبريز و اعضاي محترم اين شورا نسبت به اينگونه موارد عنايت ويژه داشته و سپس مجموعه مديران شهري شامل شهردار محترم تبريز و شهرداران محترم مناطق و به ويژه کارشناسان و مشاورين حوزه عمراني شهرداري تبريز نسبت به انجام کار هايي جامع نگر و پروژه هايي آينده نگرانه که گره گشاي مشکلات همه آحاد شهر باشد عزم مومنانه جزم نمايند . انشاءالله